Από την Πορτογαλία την Ισπανία και το Μαρόκο, ψάχναμε για καλή φτηνή εταιρία που θα αναλάμβανε την μεταφορά των μηχανών μας για το Μεξικό..
Ακούσαμε πολλούς, περιμέναμε μάταια απάντηση από αρκετές εταιρίες. Το αποκορύφωμα ήταν στο Μαρόκο και ειδικά στην εμπορική και βιομηχανική πόλη την Καζαμπλάνκα. Περάσαμε μια ολόκληρη εβδομάδα με το να επισκεπτόμαστε τις κάργκο εταιρίες και να προσπαθούμε να βρούμε μια λύση για την μεταφορά! λίγες ήταν αυτές που το έλεγαν ξεκάθαρα δεν δουλεύουμε με ιδιώτες..οι περισσότερες άρχιζαν με το «κανένα πρόβλημα» ανταλλαγεί τηλεφώνων και εμαιλ μέχρι τα στοιχεία απο τις μοτοσυκλέτες..και εκεί τελείωνε η όλη φάση!
Άδικα περιμέναμε απάντηση και άδικα τους τηλεφωνούσαμε..
Τελικά η εμπειρία μας είναι ότι μοναδική εταιρία στην Ευρώπη που υπόσχεται και υλοποιεί μια μεταφορά χωρίς προβλήματα και κρυφά έξοδα είναι η εταιρία intime  από το Αμβούργο.
Μεταφέρουν με πλοίο σε κοντέινερ, αεροπορικώς σε κουτί, ή ακόμα ανοιχτές ( fly&ride) όπως οι δικές μας, σχεδόν σε όλο τον κόσμο.
Μέσω ίντερνετ δώσαμε τα στοιχεία από τις μηχανές και μέσω εμαιλ την ίδια ημέρα ήρθε η προσφορά τους..
Η τιμή εξαρτάτε από τον προορισμό, το είδος μεταφοράς ( πλοίο η αεροπλάνο ) και το αν θα είναι σε κοντέινερ με άλλες μηχανές ( το φτηνότερο, αλλά θέλει χρόνο ) η σε κουτί ή ανοιχτές..
ανοιχτές πάνε μόνο αεροπορικώς.
Οι τιμές τους είναι σε σύγκριση με τους άλλους οι φτηνότερες και το σέρβις πολύ καλό!
Προετοιμάζουν όλα τα χαρτιά, παραδίδουμε τις μηχανές και υπογράφουμε ένα χαρτί ότι οι μηχανές δεν έχουν στο ντεπόζιτο περισσότερο από 3 λίτρα βενζίνης ( αυτό μας το είπε από την αρχή και έτσι βγάλαμε την βενζίνη πρώτου τις παραδώσουμε), και ότι στις βαλίτσες δεν υπάρχουν σπρέι η οτιδήποτε άλλο που μπορεί να εκραγεί. Κανονικά οι βαλίτσες τις μοτοσυκλέτας πρέπει να είναι άδειες, σε εμάς κάναν την χάρη να βάλουμε σε αυτές τα κράνοι και τον ρουχισμό τις μοτοσυκλέτας..


Το ότι είχα ξεχάσει ένα WD40 στο βαλιτσάκι με τα εργαλεία μου, παραλίγο να μου κοστίσει μια μήνυση απο την αεροπορική εταιρία.
Οι μηχανές μας βρισκόντουσαν στο ίδιο αεροπλάνο με εμάς.


Αγοράσαμε ένα One way εισιτήριο για το Μεξικό, και μια μέρα προτού το ταξίδι μαθαίνουμε ότι για να μπεις στο αεροπλάνο πρέπει να αποδείξεις στο check in ότι θα εγκαταλείψεις πάλι την χώρα, αλλιώς σου απαγορεύουν την είσοδο στο αεροπλάνο!.
Η Απόδειξη αυτή πρέπει να είναι ένα εισιτήριο με αεροπλάνο η πλοίο.. δεν αποδέχονται τίποτε άλλο! και ας τους λέμε ότι θα φύγουμε από την χώρα με τις μοτοσυκλέτες μας.. έτσι αναγκαστήκαμε την τελευταία στιγμή να αγοράσουμε ένα αεροπορικό εισιτήριο από το Κανκούν για την Κούβα για 50€ το άτομο με την πιο φτηνή αεροπορική εταιρία.
Μια πτήση που ποτέ δεν θα κάνουμε..πάντως κλείσαμε και μια ασφάλεια επιστροφής των χρημάτων σε περίπτωση που «αρρωστήσουμε»..και είμαστε από τώρα σίγουροι οτι την ημερομηνία αυτή θα έχουμε και οι δυο πολύ υψηλό πυρετό:-)
Στο Αεροπλάνο μας δίνουν τα χαρτιά που πρέπει να συμπληρώσουμε για την βίζα.. εδώ είναι σημαντικό, εκτός από τα στοιχεία μας, να γράψουμε τις ημέρες που θέλουμε να παραμείνουμε στην χώρα.. Επιτρέπονται 180 ημέρες με τουριστική βίζα.. και εμείς αυτό κάναμε, ζητήσαμε 180 μέρες βίζα.. είναι επίσης σημαντικό να το πούμε αυτό και στον έλεγχο διαβατηρίων για να το γράψουν στην βίζα..
Η εταιρία intime έχει εδώ στο Kανκούν του Μεξικού, μια αντιπροσωπία και βοηθούν στην εκτελώνιση..με το που προσγειωθήκαμε (Σαββάτο απόγευμα) και περάσαμε από τον έλεγχο, ταχτοποιήσαμε και την βίζα μας, ήρθαμε αμέσως σε επαφή με την εταιρία αυτή.
Μας πληροφόρησαν ότι το σαββατοκύριακο και την Δεύτερα είναι το τελωνείο κλειστό. Την τρίτη θα έχουμε πρόσβαση στις μηχανές μας. και έτσι ήταν..τρίτη πρωί κατά τις 9 πήγαμε στο γραφείο τους.
Μας υποδέχτηκε μια πολύ ευγενική και εξυπηρετική κοπέλα, η οποία μας έδωσε όλα όσα χρειαζόμασταν για την εκτελώνιση, όλα εκτός από ένα χαρτί..και αυτό το χαρτί έχει λίγο βαβούρα.. είναι για την άδεια προσωρινής εισαγωγείς οχημάτων ή «permiso de importatión temporale de vehículos».

Το πιστοποιητικό αυτό το βγάζει στο Μεξικό μια μόνο τράπεζα και αυτή λέγετε Benjercito. Υπάρχουν δύο τέτοιες τράπεζες στην πόλη, άλλα μόνο μία από αυτές τις δύο δίνει το πιστοποιητικό αυτό. Η διεύθυνσή της είναι: Carretera Puerto Juarez Punta Saam km 300 Manzana 2 Sm 86, 85, 77520 Cancún, Q.R. στο GPS: N21.190740 W-86.807299. Το πιστοποιητικό κοστίζει 60 δολάρια. Εκτός από αυτά πρέπει να δώσουμε μια εγγύηση των 400 δολαρίων για κάθε μηχανή.. Η εγγύηση αυτή πληρώνετε με πιστωτική κάρτα η ρευστά.
Προτιμάτε η πιστωτική κάρτα γιατί δεν είναι τόσο προβληματική, προβληματική από το θέμα τις επιστροφής των χρημάτων. Αλλιώς για να πάρουμε πίσω τα ρευστά χρήματα πρέπει να περάσουμε από ορισμένα μεγάλα σύνορα..

Η πληρωμή με την Πιστωτική κάρτα είναι λοιπόν καλύτερη η μόνο προϋπόθεση είναι ότι αυτή πρέπει να είναι βγαλμένη στο όνομα του ιδιοκτήτη τις μοτοσυκλέτας.
Η άδεια προσωρινής εισαγωγείς, συνοδεύετε με ένα αυτοκόλλητο το οποίο πρέπει να τοποθετηθεί στο όχημα.
Προτού θα εγκαταλείψουμε την χώρα πρέπει οπωσδήποτε να ακυρώσουμε την προσωρινή άδεια εισαγωγείς και έτσι την επόμενη μέρα έχουμε πίσω στην τράπεζά μας τα 400 δολάρια εγγύηση.

Για να αποκτήσουμε την άδεια προσωρινής εισαγωγείς χρειαζόμαστε:
Διαβατήριο.
Άδεια κυκλοφορίας του οχήματος.
Δίπλωμα οδηγήσεις( υπάρχουν περιπτώσεις που ζητάν διεθνή χαρτιά),
Τα χαρτιά της μεταφοράς από την κάργκο εταιρία.
Την βίζα.
Με την βίζα την πατήσαμε εμείς! Η μεξικάνική βίζα δίνετε σε ένα ξεχωριστό χαρτί και δεν είναι η σφραγίδα που βάζουν στο διαβατήριο.. αυτό το χαρτί το ξεχάσαμε στο διαμέρισμα που νοικιάσαμε και έτσι αναγκαστήκαμε να πάμε πάλι εκεί.
Το κακό όμως δεν ήταν μεγάλο, γιατί η κυρία τις τράπεζας που επεξεργαζόταν την αίτηση μας, ήθελε απο όλα τα χαρτιά, άδειες, διπλώματα διαβατήρια κτλπ 4 φωτοτυπίες από το καθένα.. το φωτοτυπικό μηχάνημα που είχε πίσω της δεν ήθελε να το χρησιμοποιήσει..
Μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι, όταν το προσωπικό χρειάζεστε ένα διάλειμμα για τσιγάρο η καφέ στέλνουν τον κοσμάκη για φωτοτυπίες 🙂 τελικά χρειάστηκε από όλα μόνο μια φωτοτυπία..

Έτσι και αλλιώς θα επιστρέφαμε στην πόλη για την ξεχασμένη βίζα, οπότε η άρνησή της να κάνουμε εκεί σε αυτή τις φωτοτυπίες δεν μας πείραξε και πολύ..

Μιάμιση ώρα αργότερα και σε μια πλαστική σακούλα γεμάτη με αυθεντικά και φωτοτυπίες επιστρέφουμε στην τράπεζα.

Η τράπεζα ήταν γεμάτη και μπροστά της είχε δημιουργηθεί μια ολόκληρη ουρά..μας είδε και μας φώναξε να πάμε εκεί..δόξα τον θεό δεν αναγκαστήκαμε να περιμένουμε ουρά..
Απο εκεί και μετά πήγαν όλα πολύ γρήγορα..πήραμε την άδεια προσωρινής εισαγωγείς πληρώσαμε την εγγύηση και μιας και βρισκόμασταν στο λιμάνι μεσημεριάτικα και μπροστά από μια ψαροταβέρνα που μοσχοβολούσε , φάγαμε τις πιο νόστιμες γαρίδες..

Με ταξί στο αεροδρόμιο..όταν ακούει ο μεξικάνικος ταξιτζής στο Κανκούν αεροδρόμιο, σου βγάζει την ταρίφα και σου λέει, ανεξάρτητα το που βρίσκεσαι, 30 δολάρια.. προς το αεροδρόμιο θέλουν πάντα δολάρια.

Τα πληρώσαμε με το σκεπτικό είναι η τελευταία φορά που πληρώνουμε ταξί.

Στο τελωνείο μας περίμεναν: Για τις Χόντα μηχανές έτσι;; ελάτε..
Εκεί πάμε με σεκιούριτι σε 4 γραφεία.. ο καθένας κοντρολάρει όλα τα χαρτιά συν τις μηχανές, στον τέταρτο πληρώνουμε 140 δολάρια για τον εκτελωνισμό.
Αυτό ήταν, με το πέρα δώθε πέρασαν 8 ώρες αλλά είμαστε χαρούμενοι που έχουμε πάλι τις μηχανές μας.


ο πρώτος προορισμός είναι το πιο κοντινό βενζινάδικο..

Written by 

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *